Zwrot kursu online lub e-booka: kiedy klient może odstąpić od umowy

Aktualizacja: 9 października 2026

Spis treści

1. Najważniejsze zasady w skrócie
2. Kto może odstąpić od umowy
3. Treść cyfrowa czy usługa: od tego zależy zasada
4. Informacje przed zakupem
5. Potwierdzenie zakupu na trwałym nośniku
6. Zgoda na pobranie od razu: kiedy klient traci prawo
7. Termin 14 dni i jak klient składa oświadczenie
8. Zwrot pieniędzy
9. Subskrypcje i usługi: inne zasady
10. Kursy na żywo z konkretnym terminem
11. Co dają platformy
12. Najczęstsze błędy
13. Lista kontrolna
14. Najczęstsze pytania
15. Źródła

Klient, który kupił kurs online albo e-booka w sklepie internetowym, może odstąpić od umowy w ciągu 14 dni, bez podawania powodu. Przy plikach pobieranych od razu prawo gaśnie z chwilą rozpoczęcia pobierania, ale tylko wtedy, gdy spełnione są trzy warunki: wyraźna zgoda klienta na natychmiastowe pobranie, wcześniejsza informacja, że przez to traci prawo, oraz potwierdzenie zakupu na trwałym nośniku, czyli na przykład w e-mailu. Czy kurs jest treścią cyfrową, czy usługą, ustawa nie rozstrzyga, a od tego zależy zasada. Stan prawny i ceny platform są z 9 października 2026 r.

Najważniejsze zasady w skrócie

• Konsument, czyli osoba fizyczna kupująca na cele niezwiązane bezpośrednio z jej firmą lub zawodem, może w ciągu 14 dni odstąpić od umowy zawartej przez internet, bez podawania przyczyny (art. 27 ust. 1 ustawy o prawach konsumenta).
• Przy treściach cyfrowych bez nośnika, na przykład e-bookach do pobrania, prawo gaśnie z chwilą rozpoczęcia pobierania tylko po spełnieniu wszystkich warunków z art. 38 ust. 1 pkt 13.
• Jeśli nie poinformowałeś klienta o prawie odstąpienia, może on odstąpić przez 12 miesięcy po upływie 14 dni (art. 29 ust. 1).
• Zwrot pieniędzy musi nastąpić w ciągu 14 dni od otrzymania oświadczenia klienta, tą samą metodą płatności (art. 32 ust. 1).
• Regulamin sklepu musisz udostępnić klientowi nieodpłatnie przed zawarciem umowy (art. 8 ust. 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną).
• Klient nie może zrzec się swoich praw, a regulamin nie wyłączy prawa odstąpienia (art. 7 ustawy o prawach konsumenta).
• Ciężar dowodu, czyli obowiązek udowodnienia, że podałeś wymagane informacje, spoczywa na tobie (art. 24 ustawy o prawach konsumenta).

Przepisy pochodzą z ustawy o prawach konsumenta w tekście jednolitym, czyli wersji obowiązującej razem ze wszystkimi zmianami. Ten tekst ogłoszono w Dzienniku Ustaw (Dz.U.) z 2026 r. poz. 1244, 23 września 2026 r. Przepisy o odstąpieniu i o potwierdzeniu umowy mają to samo brzmienie co w poprzednim tekście z 2024 r.

Kto może odstąpić od umowy

Konsumentem jest osoba fizyczna, która zawiera z przedsiębiorcą umowę niezwiązaną bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową (art. 22¹ Kodeksu cywilnego). Przedsiębiorca to osoba lub firma prowadząca działalność gospodarczą, a więc także sprzedawca. Zakup w sklepie internetowym jest umową zawartą na odległość (art. 2 pkt 1 ustawy o prawach konsumenta). Termin 30 dni z art. 27 ust. 2 dotyczy tylko umów zawartych podczas nieumówionej wizyty przedsiębiorcy u konsumenta albo na wycieczce, więc sklepu nie obejmuje.

Osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność ma te prawa tylko przy umowie, która nie ma dla niej charakteru zawodowego. Ocenia się to w szczególności według przedmiotu działalności wpisanego do CEIDG, czyli rejestru działalności gospodarczej (art. 7aa ust. 1). Biznes.gov.pl podaje przykład: sprzedawca AGD kupuje przez internet ekspres do kawy dla pracowników i może odstąpić w ciągu 14 dni. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością takiego prawa nie ma. Od 27 listopada 2025 r. taka osoba może najpóźniej przy zawarciu umowy oświadczyć, czy umowa ma dla niej charakter zawodowy, a sprzedawca nie może uzależnić zawarcia umowy od tego oświadczenia (art. 7aa ust. 2).

Jeśli sprzedajesz konsumentom w innym kraju UE i kierujesz do nich ofertę, prawo tego kraju może mieć znaczenie. Według unijnego rozporządzenia Rzym I o prawie właściwym dla umów wybór innego prawa w regulaminie nie może pozbawić konsumenta ochrony, której nie można wyłączyć umową (art. 6 ust. 1–2). Prawo odstąpienia jest w UE zharmonizowane, czyli ujednolicone, bo dyrektywa 2011/83/UE, unijny akt o prawach konsumentów, nie pozwala państwom odbiegać od niej. Dlatego 14 dni i warunki wyjątku są co do zasady takie same, choć przepisów poszczególnych krajów nie sprawdzono.

Treść cyfrowa czy usługa: od tego zależy zasada

Ustawa rozróżnia dwa przypadki. Treść cyfrowa to dane wytwarzane i dostarczane w postaci cyfrowej. UOKiK, czyli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, podaje jako przykłady programy, aplikacje, e-booki, gry, muzykę, nagrania i teksty (art. 2 pkt 5). Usługa cyfrowa pozwala klientowi wytwarzać, przetwarzać, przechowywać albo mieć dostęp do danych w postaci cyfrowej (art. 2 pkt 5a).

Przy treściach cyfrowych 14 dni biegnie od zawarcia umowy, a prawo może zgasnąć z chwilą rozpoczęcia świadczenia, czyli tego, co sprzedawca ma dostarczyć. Przy usługach prawo gaśnie dopiero po pełnym wykonaniu, za wyraźną i uprzednią zgodą klienta (art. 38 ust. 1 pkt 1).

Według wytycznych Komisji Europejskiej umowa o treść cyfrową to zwykle jednorazowa dostawa określonych plików, a usługę cyfrową wyróżnia ciągłe zaangażowanie sprzedawcy. Abonament na serwis internetowy wytyczne zaliczają do usług (sekcja 1.5). Wytyczne to wykładnia, czyli sposób rozumienia przepisów przez Komisję, i nie są wiążące.

Ani ustawa, ani UOKiK, ani wytyczne nie mówią wprost, czy kurs online z nagraniami jest treścią, czy usługą. UOKiK jako przykład usługi podaje korepetycje przez internet, a jako przykład treści cyfrowej film w serwisie VOD, czyli wideo na żądanie.

Przy wątpliwości, czy umowa dotyczy usługi, czy treści cyfrowej bez nośnika, motyw 30 dyrektywy (UE) 2019/2161, czyli fragment uzasadnienia tej dyrektywy, i wytyczne wskazują przepisy dla usług. To wskazówka wykładni, a nie przepis ustawy. Wytyczne dodają, że o zaklasyfikowaniu plików wideo, plików audio i e-booków decyduje sposób przekazania lub dostępu oraz inne cechy modelu biznesowego (sekcja 1.5). Ustawa tej granicy nie wyznacza. Więcej o kursach wideo znajdziesz w tekście Jak sprzedawać kursy wideo online w Polsce.

Informacje przed zakupem

Najpóźniej w chwili, gdy klient wyraża wolę związania się umową, musisz w jasny i zrozumiały sposób podać informacje z art. 12 ust. 1 ustawy o prawach konsumenta. Przy kursach i e-bookach najważniejsze są:

• dane sprzedawcy: firma, organ rejestrowy i numer rejestracji, adres, e-mail i telefon (pkt 2 i 3);
• łączna cena z podatkami (pkt 5);
• sposób i termin odstąpienia oraz wzór formularza (pkt 9);
• brak prawa odstąpienia albo okoliczności, w których klient je traci (pkt 12);
• funkcjonalność treści cyfrowych, techniczne środki ich ochrony oraz kompatybilność (pkt 19 i 20).

Główne cechy świadczenia, łączną cenę i czas trwania zobowiązań trzeba pokazać bezpośrednio przed złożeniem zamówienia (art. 17 ust. 1). Przycisk składania zamówienia musi być oznaczony słowami „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” albo równoważnym sformułowaniem. Jeśli tego nie zapewnisz, umowa nie zostaje zawarta (art. 17 ust. 3–4).

Brak tych informacji to wykroczenie, czyli czyn zabroniony o mniejszej wadze niż przestępstwo. Grozi za nie grzywna z art. 139b Kodeksu wykroczeń, a UOKiK podaje, że sąd wymierza ją do 5 000 zł. Prezes UOKiK, czyli szef tego urzędu, może nałożyć karę do 10% obrotu, czyli przychodu z roku obrotowego poprzedzającego rok nałożenia kary, za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Naruszanie obowiązku rzetelnej informacji jest jedną z takich praktyk (art. 24 ust. 2 pkt 2 i art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów).

Co powinien zawierać regulamin, opisuje tekst Regulamin sklepu z kursami i e-bookami: co musi zawierać.

Potwierdzenie zakupu na trwałym nośniku

Trwały nośnik to materiał lub narzędzie, które pozwala przechować informacje skierowane do konkretnego odbiorcy i odtworzyć je w niezmienionej postaci. UOKiK wymienia papier, pendrive, e-mail i SMS. Strona internetowa, także regulamin opublikowany na stronie, nie jest trwałym nośnikiem.

Potwierdzenie zawarcia umowy przekazujesz klientowi na trwałym nośniku w rozsądnym czasie po zawarciu umowy, najpóźniej przy dostawie towaru albo przed rozpoczęciem usługi (art. 21 ust. 1). Przy wyjątku dla treści cyfrowych potwierdzenie musi zawierać informację o zgodzie klienta na dostarczenie treści w okolicznościach, w których traci on prawo odstąpienia (art. 21 ust. 1 i art. 38 ust. 1 pkt 13).

Ustawa nie podaje osobnego terminu dla treści cyfrowych. Według wytycznych e-mail z potwierdzeniem wysłany bezpośrednio przed pobraniem spełnia wymóg. Jeśli klient zgodzi się dopiero po wysłaniu potwierdzenia umowy, potrzebne jest osobne potwierdzenie tej zgody (sekcja 4.4). Wymóg potwierdzenia obowiązuje w tym brzmieniu od 1 stycznia 2023 r.

Zgoda na pobranie od razu: kiedy klient traci prawo

Prawo odstąpienia nie przysługuje przy treściach cyfrowych bez nośnika, za które klient płaci, jeśli łącznie spełnione są trzy warunki (art. 38 ust. 1 pkt 13):

• klient wyraźnie i wcześniej zgodził się na rozpoczęcie świadczenia przed upływem 14 dni;
• przed rozpoczęciem klient został poinformowany, że po spełnieniu świadczenia straci prawo odstąpienia, i przyjął to do wiadomości;
• sprzedawca przekazał potwierdzenie na trwałym nośniku.

Wytyczne opisują, jak to zrobić. Zgoda i przyjęcie do wiadomości wymagają działania klienta, na przykład zaznaczenia pola. Pole zaznaczone z góry ani sama akceptacja regulaminu nie wystarczą (sekcja 5.7). Zgodę i przyjęcie do wiadomości można wyrazić w jednym oświadczeniu: przed zawarciem umowy, w trakcie jej zawierania albo po zawarciu, byle przed rozpoczęciem pobierania (sekcja 5.7).

Rozpoczęciem świadczenia jest pobranie albo transmisja strumieniowa. Jeśli dajesz link do pobrania lub odtwarzania, klient traci prawo po jego aktywowaniu, gdy pozostałe warunki są spełnione (sekcja 5.7).

Przykład: e-book za 49 zł. Klient zapłacił, pobrał plik, a zgody nie zaznaczył ani nie dostał potwierdzenia. Może odstąpić w ciągu 14 dni, dostaje 49 zł z powrotem i nie płaci za pobrany plik (art. 36 pkt 2). Gdyby wszystkie trzy warunki były spełnione, prawo gasłoby z chwilą pobrania. UOKiK podaje podobny przykład: film w serwisie VOD obejrzany bez informacji o utracie prawa. Klient odstępuje w ciągu 14 dni i nie ponosi żadnych kosztów.

Termin 14 dni i jak klient składa oświadczenie

• Termin biegnie od zawarcia umowy, a nie od pobrania pliku, pierwszego logowania czy rozpoczęcia kursu (art. 28 pkt 2).
• Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Ustawowy formularz z załącznika nr 2 do ustawy można, ale nie trzeba stosować (art. 30 ust. 2).
• Jeśli umożliwiasz składanie oświadczenia przez stronę, musisz niezwłocznie przesłać klientowi potwierdzenie jego otrzymania na trwałym nośniku (art. 30 ust. 3–4).
• Gdy informacji o prawie odstąpienia zabrakło, prawo wygasa po 12 miesiącach od upływu 14 dni. Jeśli poinformujesz klienta w tym czasie, termin wynosi 14 dni od tej informacji (art. 29 ust. 1–2).

Przykład: kurs za 499 zł kupiony bez informacji o odstąpieniu. Trzy miesiące po zakupie sprzedawca przekazuje tę informację. Klient ma wtedy 14 dni od jej przekazania, a nie od zakupu.

Zwrot pieniędzy

Po odstąpieniu musisz oddać wszystkie płatności niezwłocznie, nie później niż w ciągu 14 dni od otrzymania oświadczenia, tym samym sposobem zapłaty, jakiego użył klient (art. 32 ust. 1). Inny sposób możliwy jest tylko za wyraźną zgodą klienta i bez kosztów dla niego (art. 32 ust. 2). Umowę uważa się wtedy za niezawartą (art. 31 ust. 1). Klient nie ponosi kosztów poza wyjątkami z art. 33, art. 34 ust. 2 i art. 35.

Przykład: e-book za 49 zł, od którego klient nie stracił prawa odstąpienia. Klient odstępuje w dziewiątym dniu. Zwrot 49 zł tą samą metodą płatności musi nastąpić w ciągu 14 dni od otrzymania oświadczenia.

Po odstąpieniu od treści cyfrowej możesz zablokować klientowi dalsze korzystanie z konta lub plików, a klient musi przestać z nich korzystać i ich udostępniać (art. 32a ust. 4 i art. 34 ust. 1a). Na żądanie klienta musisz udostępnić mu treści inne niż dane osobowe, które sam dostarczył lub wytworzył podczas korzystania, z wyjątkami z ustawy (art. 32a ust. 2).

Subskrypcje i usługi: inne zasady

Przy usługach prawo gaśnie dopiero po pełnym wykonaniu, jeśli klient wyraźnie się na to zgodził przed rozpoczęciem i został o tym poinformowany (art. 38 ust. 1 pkt 1).

Jeśli klient zażąda, by usługa ruszyła przed upływem 14 dni, musisz mieć od niego oświadczenie z takim żądaniem oraz przyjęcie do wiadomości, że po pełnym wykonaniu traci prawo (art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2). Przy odstąpieniu w trakcie klient płaci za zrealizowaną część proporcjonalnie (art. 35).

Przykład: abonament za 300 zł miesięcznie, a usługa ruszyła na wyraźne żądanie klienta. Po 10 dniach z 30-dniowego okresu klient odstępuje i płaci jedną trzecią, czyli 100 zł (300 zł podzielone przez 3). Tak liczy przykład wytycznych, choć dotyczy on telefonii.

Jeśli nie poinformowałeś klienta albo klient nie żądał rozpoczęcia usługi przed upływem 14 dni, nie ponosi kosztów usługi świadczonej do odstąpienia (art. 36 pkt 1). Przy umowie bezterminowej albo automatycznie przedłużanej trzeba przed zawarciem podać czas trwania albo zasady wypowiedzenia, a przy prenumeracie łączną cenę za okres rozliczeniowy (art. 12 ust. 1 pkt 5 i 16).

Przy umowie o świadczenie usług z bezpłatnym okresem próbnym, po którym abonament staje się płatny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), czyli unijny sąd, orzekł, że prawo odstąpienia przysługuje raz, jeśli klient przy zawarciu umowy został jasno poinformowany o płatności po okresie próbnym (wyrok z 5 października 2023 r., C-565/22). Przedłużenie płatnej umowy nie daje nowego prawa. Gdyby informacji zabrakło, po okresie próbnym powinna być możliwość ponownego odstąpienia (pkt 48 i 50 wyroku).

Kursy na żywo z konkretnym terminem

Prawo nie przysługuje przy usługach związanych z wypoczynkiem, wydarzeniami rozrywkowymi, sportowymi lub kulturalnymi, jeśli umowa oznacza dzień lub okres ich świadczenia (art. 38 ust. 1 pkt 12). UOKiK podaje przykład biletu na koncert. Przepis nie wymienia usług edukacyjnych ani szkoleniowych, a wytyczne każą czytać ten wyjątek wąsko.

Nie wiadomo, czy szkolenie albo webinar, czyli seminarium przez internet, z konkretnym terminem mieści się w tym wyjątku. Przeczytane wskazówki urzędowe tego nie rozstrzygają, więc nie można zakładać, że kurs na żywo jest wyłączony z prawa odstąpienia.

Przy kursie łączącym nagrania z zajęciami na żywo motyw 30 dyrektywy 2019/2161 i wytyczne wskazują reguły dla usług, według których samo rozpoczęcie zajęć nie odbiera prawa odstąpienia. Polska ustawa takiej reguły nie zawiera wprost, a motyw i wytyczne są tylko wskazówką wykładni.

Co dają platformy

Platforma nie decyduje o tym, czy klient może odstąpić od umowy. Obowiązek spoczywa na sprzedawcy bez względu na to, jakie pola oferuje koszyk. Więcej o tym, co platformy dają w regulaminie i fakturach, znajdziesz w tekście Co dają platformy do sprzedaży kursów.

Stan na 9 października 2026. Abonament i prowizja z cenników, zgody i regulamin według dokumentacji platform, w kolejności alfabetycznej.

Easytools

Easytools ma w koszyku pole „Dodatkowa zgoda”, które dokumentacja podaje jako przykład zgody na natychmiastowy dostęp i utratę prawa odstąpienia. Obok jest zgoda marketingowa. Generator Easylegal tworzy regulamin i politykę prywatności, które można uzupełnić własnymi paragrafami.

heyhey

heyhey nie opisuje w dokumentacji zgody na utratę prawa odstąpienia. Checkbox zgody jest dostępny w formularzach z własną treścią. Gotowy szablon polityki prywatności dotyczy stron zapisu, a szablonu regulaminu sprzedaży dokumentacja nie opisuje.

naffy

naffy dodaje zgodę związaną z odstąpieniem automatycznie po płatności, przed pobraniem produktu. Własne checkboxy zgód można dodać w formularzu zakupu. Szablony regulaminu sprzedaży i polityki prywatności tworzą się automatycznie dla każdego produktu.

Publigo

Publigo nie opisuje w dokumentacji zgody na utratę prawa odstąpienia. We wszystkich pakietach można natomiast dodać checkboxy zgód, np. marketingowych. Własnych szablonów regulaminu i polityki prywatności platforma nie ma i odsyła do zewnętrznego kreatora Bezpieczny.BIZ, a własne strony dodaje się samodzielnie, z linkiem do regulaminu w checkboxie akceptacji w formularzu zamówienia.

WebToLearn

WebToLearn wymienia w dokumentacji komunikat o utracie prawa zwrotu i cyfrowe zgłoszenie zwrotu, ale nie opisuje, czy klient zaznacza zgodę w koszyku. Dodatkowe zgody ustawia się jako checkboxy w zakładce Zgody prawne. Strony regulaminu i polityki prywatności tworzą się po rejestracji, treść wpisuje sprzedawca, a gotowe dokumenty od prawnika są płatne.

Zanfia

Zanfia nie opisuje w dokumentacji zgody na utratę prawa odstąpienia w koszyku. Własne checkboxy w koszyku i zgoda marketingowa są dostępne. Gotowych wzorów regulaminu ani polityki prywatności dokumentacja nie opisuje; własny regulamin i politykę prywatności wpisuje się w edytorze albo podlinkowuje.

Najczęstsze błędy

• „Na produkty cyfrowe nie ma zwrotów”. To błąd. Zasadą jest 14 dni, a wyjątek działa tylko przy spełnieniu wszystkich warunków (art. 27 ust. 1, art. 38 ust. 1 pkt 13).
• Zgoda zaznaczona z góry albo sama akceptacja regulaminu. Taka zgoda nie spełnia wymogu (wytyczne, sekcja 5.7).
• Liczenie 14 dni od pierwszego logowania albo pobrania. Termin biegnie od zawarcia umowy (art. 28 pkt 2).
• Potwierdzenie tylko na stronie. Strona nie jest trwałym nośnikiem, więc potwierdzenie trzeba wysłać e-mailem albo innym trwałym nośnikiem.
• Opieranie się na starszych poradnikach. Warunek potwierdzenia obowiązuje od 1 stycznia 2023 r., a starsze poradniki podają jeszcze dawne brzmienie wyjątku, bez przyjęcia do wiadomości i bez potwierdzenia.
• Przekonanie, że polskie prawo już wymaga przycisku „odstąp od umowy tutaj”. Unijna dyrektywa 2023/2673 miała być stosowana od 19 czerwca 2026 r., ale polska ustawa takiego przepisu jeszcze nie zawiera. Projekt UC169 ma zostać przyjęty przez Radę Ministrów w I kwartale 2027 r.

Lista kontrolna

• Regulamin sklepu dostępny nieodpłatnie przed zakupem i do zapisania przez klienta (art. 8 ust. 1–2 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną).
• Dane sprzedawcy wyraźnie i bezpośrednio dostępne na stronie (art. 5 ust. 1–2 tej ustawy).
• Informacje z art. 12 ust. 1 przed zakupem, w tym o prawie odstąpienia i funkcjonalności plików (pkt 9, 12, 19 i 20).
• Główne cechy, łączna cena i czas trwania przed złożeniem zamówienia (art. 17 ust. 1).
• Przycisk „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” (art. 17 ust. 3–4).
• Zgoda na natychmiastowe pobranie zaznaczana przez klienta, nie domyślnie, z informacją o utracie prawa (art. 38 ust. 1 pkt 13; wytyczne, sekcja 5.7).
• Potwierdzenie zakupu na trwałym nośniku z informacją o zgodzie, wysłane przed pierwszym pobraniem (art. 21 ust. 1; wytyczne, sekcja 4.4).
• Zwrot tą samą metodą płatności w ciągu 14 dni od otrzymania oświadczenia (art. 32 ust. 1).
• Dowody, że informacje zostały podane, bo ciężar dowodu spoczywa na sprzedawcy (art. 24).

Najczęstsze pytania

Czy klient może zwrócić e-booka, który już pobrał?

Tak, w ciągu 14 dni od zawarcia umowy. Prawo gaśnie z chwilą pobrania tylko wtedy, gdy spełnione są wszystkie warunki z art. 38 ust. 1 pkt 13: zgoda, informacja i potwierdzenie. Jeśli którejś z nich brakuje, klient nie płaci za pobrany plik (art. 36 pkt 2).

Czy kurs online można zwrócić po rozpoczęciu nauki?

To zależy od tego, czy kurs jest treścią cyfrową, czy usługą, a ustawa tego nie rozstrzyga. Przy treści cyfrowej prawo może zgasnąć z chwilą rozpoczęcia pobierania lub odtwarzania, jeśli spełniono warunki z art. 38 ust. 1 pkt 13. Przy usłudze prawo gaśnie dopiero po pełnym wykonaniu, a klient, który zażądał startu przed upływem 14 dni i odstępuje w trakcie, płaci za część zrealizowaną proporcjonalnie (art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 35).

Czy kurs na żywo z konkretnym terminem można zwrócić?

Wyjątek dla wydarzeń rozrywkowych, sportowych i kulturalnych nie wymienia szkoleń ani usług edukacyjnych. Urzędowe wskazówki nie rozstrzygają, czy webinar z konkretnym terminem mieści się w tym wyjątku. Dlatego nie można zakładać, że taki kurs jest wyłączony z prawa odstąpienia (art. 38 ust. 1 pkt 12).

W jakim terminie sprzedawca musi oddać pieniądze?

Pieniądze trzeba zwrócić niezwłocznie, nie później niż w ciągu 14 dni od otrzymania oświadczenia o odstąpieniu. Zwrot idzie tym samym sposobem zapłaty, którego użył klient, chyba że klient wyraźnie zgodził się na inny, bez kosztów dla siebie (art. 32 ust. 1 i 2).

Czy regulamin może wyłączyć prawo do odstąpienia?

Nie. Konsument nie może zrzec się praw z ustawy, a postanowienia mniej korzystne dla niego są nieważne (art. 7 ustawy o prawach konsumenta). Zdanie w regulaminie o braku prawa odstąpienia nie zastępuje warunków z art. 38.

Czy potwierdzenie zakupu wystarczy opublikować na stronie?

Nie, bo strona internetowa nie jest trwałym nośnikiem. Potwierdzenie trzeba przesłać na trwałym nośniku, na przykład e-mailem, a przy wyjątku dla treści cyfrowych musi ono zawierać informację o zgodzie klienta (art. 21 ust. 1).

Źródła

• Ustawa o prawach konsumenta, Dz.U. z 2026 r. poz. 1244 (Serwis ELI)
• UOKiK: odstąpienie od umowy, umowy szczególne (treści cyfrowe)
• UOKiK: odstąpienie od umowy, wyłączenia prawa do odstąpienia
• UOKiK: słownik pojęć (trwały nośnik, treść cyfrowa)
• Wytyczne Komisji Europejskiej 2021/C 525/01 (dyrektywa 2011/83/UE)
• Wyrok TSUE C-565/22 z 5 października 2023 r.
• UOKiK: prawo do informacji, pytania i odpowiedzi (grzywna do 5 000 zł)
• Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów, art. 24 i 106
• Biznes.gov.pl: prawa konsumenta przysługujące przedsiębiorcom
• Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Dz.U. z 2024 r. poz. 1513
• Cennik Easytools
• Cennik heyhey
• Strona naffy, ceny i zasady
• Cennik Publigo
• Cennik WebToLearn
• Cennik Zanfia